Ben Umutcan Büyükarslan. Tekirdağ/Çerkezköy Halit Narın Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Elektrik-Elektronik Bölümü son sınıf öğrencisiyim.

Kendimi bildim bileli otomobillere karşı büyük bir ilgim var. Küçüklüğümden beri otomotiv mühendislerine özenir, oyuncak arabalarla oynar, sürekli otomobillerle ilgili sorular sorardım. 9. Sınıf’ta “ileride hangi bölümde okumayı, hangi mesleğe sahip olmayı istediğimizi anlatan” bir sunum hazırlamamız istendi.

Tahmin edebileceğiniz gibi aklıma gelen ilk meslek tabii ki otomotiv mühendisliği oldu. Sunumumu hazırlarken bölümle ilgili bir araştırma yaptım ve otomotiv mühendisliğinin, elektrik ve makine mühendisliği gibi farklı bölümlerle alakalı olduğunu öğrendim. Meslek lisesi öğrencisiydim ve bu iki bölüm de okulumuzda vardı. Daima hayalini kurduğum ve hala da kurmakta olduğum, elektrikli uzun menzile sahip bir otomobil yapmak üzere elektrik-elektronik bölümünü seçtim.

İlk günden itibaren zamanımın büyük kısmını ve öğrendiğim bilgileri “ileride yapmak istediğim elektrikli otomobilde nasıl kullanabilirim?” diye araştırarak  geçiriyordum. Hevesim, ilgim her geçen gün artıyor, çok çalışıyor, derslerimde ve ödevlerimde yüksek notlar alıyor, dikkat çekiyordum. Altı kişilik bir ekip olarak yaptığımız proje Sevgili Ömer Hocamız tarafından fark edilip, kendisi bize destek ve mentor olunca takım olarak Çek Cumhuriyeti’nin Prag kentine staja gitmeyi başardık.

Prag’da, bilmediğimiz bir okulda, yabancı öğretmenler, daha önce görmediğimiz birtakım aletler, makineler, bazılarına aşina olsak da bilmediğimiz dersler, farkı dil konuşan, farklı kültür ve alışkanlıklara sahip insanlara uyum sağlamak ve en önemlisi anne yemeğinin hasreti zorlasa da çok değerli bir deneyim yaşadık. Prag’da ben özellikle otomobillere hep uyarlamak istediğim “otonom sürüş” yazılımına odaklandım. Internette sürekli, bir aracın çeşitli sensörlerle kendini otomatik olarak sürmesi ile ilgili kodları, yazılımları aratıyordum.

Epey şey öğrenmiştim, ancak tabii ki yeterli olmuyordu. Aslında bu araştırmalarımda esas olarak, daha uzun yıllar ne kadar çok şey öğrenmem, çok ama çok çalışmam gerektiğini anlamıştım. O yüzden döner dönmez 10. sınıfta, bölümümüzün Robot Kulübüne katıldım. En çok hızlı çizgi robotlar ilgimi çekmişti. Daha çok kodlama öğrenmem gerekiyordu. Bu fırsatı da BSH firmasının bulunduğum bölgedeki yani Çerkezköy’deki fabrikasında başlayan “Geleceği Kodlayanlar - Maker Lab- Design Thinking Atölyesi” ile yakaladım.